Η ιστορία της κομμωτικής συνεχίζετε

Ας κάνουμε  λοιπόν την ιστορία της κομμωτικής συναρπαστική.
Από τους αρχαίους Αιγυπτίους, Έλληνες και Ρωμαίους τη σκυτάλη παίρνουν οι Βυζαντινοί που δε θα μπορούσαν να μην επηρεαστούν από τους προαναφερόμενους αρχαίους λαούς, καθώς και από τους γείτονες τους στην ανατολή. Χαρακτηριστική επιρροή όμως είχε στην κομμωτική εκείνη την περίοδο, η θεοκρατική νοοτροπία της χριστιανικής πίστης.  Από την άλλη πλευρά, ο πλούτος και η πολυτέλεια ήταν εξίσου δυνατά στοιχεία για την εποχή και τα χτενίσματα.

Η τεχνολογική εξέλιξη στο βυζάντιο δε θα μπορούσε να αφήσει από έξω την κομμωτική, έτσι καινούρια εργαλεία χτενίσματος, εμφανίστηκαν που βοηθούσαν στο τύλιγμα και το  κατσάρωμα των μαλλιών. Η τεχνολογία δεν έμεινε εκεί αφού για το χρωματισμό των μαλλιών χρησιμοποιούσαν μεταλλικά άλατα και παράγωγα φυτών καθώς και υλικά αποχρωματισμού αλλά και μείγματα όπως ρητίνη, ασπράδι και κρόκους αυγού, κερί και μέλι, για το καλύτερο κράτημα των χτενισμάτων.

Στην Κίνα πάλι οι ανύπαντρες γυναίκες συνήθως είχαν μακριά μαλλιά πλεγμένα σε πλεξούδες, ενώ οι παντρεμένες μακριά από το πρόσωπο μαζεμένα σε ένα κότσο χαμηλά κοντά στον αυχένα. Το καθεστώς Manchu την εποχή εκείνη,  υπαγόρευε στους άνδρες να ξυρίζουν το μπροστινό μέρος του κεφαλιού αφήνοντας τα υπόλοιπα μαλλιά μακριά και δεμένα πίσω  με μαύρο μετάξι. Και στην Ιαπωνία όμως οι άνδρες είχαν ξυρισμένο το μπροστινό μέρος του κεφαλιού, με τη διαφορά πως τα υπόλοιπα μαλλιά τους ήταν μαζεμένα σφιχτά σε ένα κότσο στον αυχένα.

Κατά τη διάρκεια του μεσαίωνα οι γυναίκες στην Ιαπωνία είχαν τα μαλλιά τους μακριά και χάλαρα, το 17ο αιώνα όμως τα μαλλιά άρχισαν να γίνονται πιο περιποιημένα και στυλιζαρισμένα  σηκωμένα ψηλά και στολισμένα με διάφορα αξεσουάρ. Το χτένισμα της γκέισας έγινε αρκετά περίτεχνο μαζεμένο και αυτό ψηλά με πρόσθετα μαλλιά τις περισσότερες φορές.
Και το ταξίδι στην ιστορία της κομμωτικής συνεχίζετε δημιουργικά…